4 adet Hadis

عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ (رَضِيَ الله عَنْهُ) عَنِ النَّبِيِّ ( صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ)  قَالَ:

اَلْكَيِّسُ مَنْ  دَانَ نَفْسَهُوَعَمِلَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْتِ وَالْعَاجِزُ مَنْ أَتْبَعَ نَفْسَهُ هَوَاهَاوَتَمَنَّى عَلَى اللهِ.

 Şeddâd ibn Evs (radıyallahü anh) hazretlerinin naklettiği bir hadis-i şerifte, Kâinatın Medar-ı İftiharı Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyuruyor:

 Akıllı kimse, sürekli kendi nefsini sorgulayan ve durmadan ölüm ötesi hayat için çabalayandır. Nefsini hevâsının peşinde koşturan ve buna rağmen Allah Teâlâ’dan beklentileri olan kimseye gelince o zavallının tekidir.

 (Tirmizi, Kıyame,25; İbn Mace, Zühd, 21; Müsned, 4/124)

 عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رَضِيَ الله عَنْهُ) قاَلَ قَالَ رَسُولُ اللهِ (صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ):

لاَ تُكْثِرُوا الضَّحِكَ فَإِنَّ كَثْرَةَ الضَّحِكِ تُمِيتُ الْقَلْبَ

Hazreti Ebû Hüreyre (radıyallahü anh)’ın rivayet ettiği bir hadis-i şerifte, her ifadesi lâl ü güher Efendiler Efendisi şöyle buyurur:

 “Çok gülmeyiniz! Zira çok gülmek kalbi öldürür.

 (İbn Mace, Zühd, 19)

 عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ (رَضِيَ الله عَنْهَا) سَمِعْتُ مِنَ النَّبِيِّ (صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) يَقُولُ:

أَوَّلُ مَا يُوضَعُ   فِي الْمِيزَانِاَلْخُلُقُ  الْحَسَنُ

 Hazreti Ümmü’d-Derdâ (radiyallahu anhâ) Peygamber Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem)’in şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:

 “Kıyamet günü mîzana ilk konulacak olan şey güzel ahlaktır.”

 (Taberâni, el-Mu’cemü’l- kebîr, 24/253)

 عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رَضِيَ الله عَنْه):

 قَالَ رَسُولُ الله  صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

رَأْسُ الْعَقْلِبَعْدَ اْلإِيمَانِ بِاللهِ التَّوَدُّدُ إِلَى النَّاسِ

 Sahabe-i güzîn efendilerimizin Hadis ilminde herkesçe hüccet kabul edilen seçkinlerinden Hazreti Ebû Hureyre (radiyallahü anh)’ın rivayet ettiği bir hadis-i şerifte, Peygamber Efendimiz (aleyhi efdalüssalavâti vetteslîmât) şöyle buyurur:

“Aklın gereği, Allah’a imandan sonra, O’nun için sevmek, sevilmek ve insanlarla dost geçinmektir.”

(Mecmeu’z-Zevâid, 8/17; Biraz farkla, Beyhakî, Sünen, 10/109; Taberanî, el-Mu’cemü’s-Sağîr, 2/21)

• ← Kitap Tanıtımı: BEHÇETÜ’T TEVARİH
• AÖF İlahiyat Geçmiş Sınav Soruları – İslam Dininin Temel Kaynakları →